Search Resources
 
Login เข้าระบบ
สมัครสมาชิกฟรี
ลืมรหัสผ่าน
 
  homenewsmagazinecolumnistbooks & ideaphoto galleriesresources50 managermanager 100join us  
 
 


bulletToday's News
bullet Cover Story
bullet New & Trend

bullet Indochina Vision
bullet2 GMS in Law
bullet2 Mekhong Stream

bullet Special Report

bullet World Monitor
bullet2 on globalization

bullet Beyond Green
bullet2 Eco Life
bullet2 Think Urban
bullet2 Green Mirror
bullet2 Green Mind
bullet2 Green Side
bullet2 Green Enterprise

bullet Entrepreneurship
bullet2 SMEs
bullet2 An Oak by the window
bullet2 IT
bullet2 Marketing Click
bullet2 Money
bullet2 Entrepreneur
bullet2 C-through CG
bullet2 Environment
bullet2 Investment
bullet2 Marketing
bullet2 Corporate Innovation
bullet2 Strategising Development
bullet2 Trading Edge
bullet2 iTech 360°
bullet2 AEC Focus

bullet Manager Leisure
bullet2 Life
bullet2 Order by Jude

bullet The Last page


ตีพิมพ์ใน นิตยสารผู้จัดการ
ฉบับ ธันวาคม 2546








 
นิตยสารผู้จัดการ ธันวาคม 2546
เมืองคนต่างเผ่า             
โดย ธนิตตรา กิจอิทธิ
 





ทุกคนคงรู้จักประเทศแคนาดาดีว่าอยู่ในทวีปอเมริกาเหนือ เป็นที่รู้กันว่าแคนาดาเป็นประเทศที่อุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพยากรธรรมชาติ บ้างก็ว่าแคนาดาเป็นประเทศที่น่าอยู่ที่สุดในโลก หรือเป็นประเทศที่พลเมืองมีคุณภาพชีวิตดีที่สุดระดับต้นๆ ของโลก ถ้าจะพูดไปแล้วจากผลการจัดอันดับ ประเทศที่น่าอยู่ที่สุดในโลก (The World Most Livable Countries) ของ U.N. ประจำปี 2003 ในเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา ปรากฏว่าแคนาดา อยู่ในลำดับที่ 8 หล่นจากอันดับที่ 3 ในปีที่แล้ว (2002) และเคยอยู่ในอันดับที่ 1 เมื่อราว 10 ปีก่อน อย่างไรก็ตาม ดิฉันคิดว่า การจัดอันดับที่ว่านี้ไม่อาจเป็นสิ่งการันตีได้ว่า ทุกคนจะสามารถอยู่ในประเทศที่ได้รับการจัดอันดับว่าดีที่สุดได้ อย่างมีความสุขความสบายเหมือนบ้านเกิดเมืองนอนหรือถิ่นที่เราคุ้นเคย เพราะปัจจัยประกอบอื่นๆ ที่เราควรคำนึงก็มีอีกหลายอย่าง เช่น ภาวะอากาศ ความหนาวเย็น (เฉพาะหน้าหนาวแคนาดาหนาวมาก ติดลบลงไปถึงขนาด -20 ถึง -40 องศาเซลเซียสเลยทีเดียว) หรืออาหารการกิน และวัฒนธรรม ตลอดจนไลฟ์สไตล์ เป็นต้น ดังนั้นจึงไม่ควรไปยึดถือข้อมูลเหล่านี้เพียงด้านเดียว

แคนาดาเป็นประเทศที่มีพื้นที่กว้างใหญ่ (3.85 ล้านตารางไมล์) แต่มีพลเมืองเพียง 32 ล้านคนเท่านั้น จัดว่ามีความหนาแน่นของประชากรค่อนข้างต่ำ จากชายฝั่งตะวันออกจรดชายฝั่งตะวันตกยาว 3.400 ไมล์ ที่แคนาดาไม่เรียกเป็นรัฐ อย่างประเทศสหรัฐอเมริกา แต่เรียกเป็นจังหวัด พื้นที่แบ่งเป็น 10 จังหวัด (Provinces) กับ 3 เขตปกครอง (Territories) อันได้แก่ Alberta, British Columbia (นิยมเรียกย่อๆ ว่า B.C), Manitoba, New Brunswick, Newfoundland (ออกเสียงว่านิวฟันแลนด์นะคะ ไม่ใช่นิวฟาวด์แลนด์), Nova Scotia, Ontario, Prince Edward Island, Quebec, และ Saskatchewan ส่วนอีก 3 เขตปกครองที่ว่า คือ Northwest, Yukon และ Nunavut

ใบเมเปิลเป็นสัญลักษณ์ของแคนาดา (บ้างก็ว่า ซี.เอ็น.ทาวเวอร์ บ้างก็ว่าน้ำตกไนแองการ่า ต่างหากซึ่งก็ไม่ผิด) เมืองหลวงของประเทศคือ กรุงออตตาวา (Ottawa) มีประชากรประมาณ 1 ล้านคน ออตตาวาเป็นที่ตั้งของรัฐบาลกลาง (Federal Government) สถานทูตไทยก็อยู่ที่นี่เหมือนกัน เมืองใหญ่อื่นๆ ก็ได้แก่ โตรอนโต (4.5 ล้านคน) มอนทรีล (3.5 ล้านคน) แวนคูเวอร์ (2 ล้านคน) เอ็ดมันตัน แคลแกรี คีเบคซีตี้ และวินนิเป็ค ล้วนมีพลเมืองแห่งละ 7-8 แสนคน

ภาษาราชการของแคนาดามีสองภาษา คือ อังกฤษและฝรั่งเศส คนแคเนเดียนแท้ๆ หรือเด็กที่เติบโตได้รับการศึกษาที่นี่จะพูดได้สองภาษาเป็นมาตรฐานปกติ หากดูข่าวทีวีบางทีคุณจะเห็นว่านักการเมืองถูกนักข่าวรุมสัมภาษณ์ หากถามภาษาอังกฤษผู้ถูกสัมภาษณ์ ก็ตอบอังกฤษ พอนักข่าวอีกคนถามเป็นฝรั่งเศส ผู้ถูกสัมภาษณ์ก็ตอบฝรั่งเศสปร๋อเลย ดูแล้วก็แอบอิจฉาเหมือนกันโดยเฉพาะการหางานดีๆ ทำ หากคุณพูดได้อังกฤษภาษาเดียวจะเสียเปรียบ เขาต้องการ Bilingual เป็นอย่างต่ำ นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันของแคนาดาคือ ฌอง เครเตียง ซึ่งอยู่ในตำแหน่งมาร่วม 10 ปีแล้ว เรียกว่านานจนโดนค่อนขอดจากสื่อมวลชนและประชาชนทั่วไป จนกระทั่งแกต้องออกมาประกาศว่าจะลาออกจากตำแหน่งภายในเดือนกุมภาพันธ์ 2004 คือ ปีหน้าหรืออีกไม่กี่เดือนที่จะถึงนี้ ความจริง ฌอง เครเตียง ปัจจุบันอายุ 69 ปีแล้ว ดิฉันเข้าใจว่าแกคงตั้งเป้าฉลอง 70 ปีด้วยการลงจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ส่วนพระประมุขของประเทศคือสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่สองแห่งอังกฤษ ซึ่งทรงแต่งตั้งข้าหลวงใหญ่ ผู้แทนพระองค์ประจำแคนาดา (Governor General) เช่นเดียวกับฮ่องกงเมื่อก่อนที่จะส่งมอบจีนก็เคยมีผู้แทนพระองค์แบบเดียวกัน

Governor General แคนาดาคนปัจจุบันเป็นสตรีชื่อ นางเอเดรียน คลาคสัน (Adrian Clarkson) อายุ 64 ปี พื้นเพเป็นคนจีน อพยพมาอยู่แคนาดาเมื่อหลายสิบปีก่อน ได้รับการแต่งตั้งเมื่อ 4 ปีก่อน เคยคุยกับคนจีนที่ย้ายมาอยู่แคนาดา แกภูมิใจนักหนา เพราะแกว่าควีนยังต้องตั้งคนจีนมาเป็นตัวแทนเลย... ในฐานะเอเชียด้วยกัน ดิฉันก็พลอยภูมิใจไปด้วย กลับมาเรื่องการปกครองต่ออีกเล็กน้อยนะคะ... นอกจากมีรัฐบาลกลาง คอยบริหารประเทศแล้ว แต่ละ Province ก็มีรัฐบาลท้องถิ่น (Provincial Government) คอยบริหารงาน ผู้นำรัฐบาลท้องถิ่นคือตำแหน่ง Premier (ซึ่งดิฉันไม่ทราบว่าจะแปลเป็นภาษาไทยว่าอะไรดี) สรุปง่ายๆ รวม ความแล้ว แคนาดามี 1 นายกฯ กับ 13 พรีเมียร์ คอยดูแลบริหารงานประเทศนั่นเอง

ถ้าจะว่าไปแล้วในจำนวน 10 จังหวัดกับ 3 เขตปกครองนั้น ออนตาริโอ (Ontario) เป็นจังหวัดที่มีประชากรมากที่สุด (12 ล้านคน) และมีความสำคัญทางเศรษฐกิจมากที่สุดของประเทศด้วย เมืองหลวงของออนตาริโอคือ โตรอนโต (Toronto) ความจริงเวลาพูดกับฝรั่ง ที่นี่ต้องออกเสียงว่า "โถ่ร้อนโถ่" ไม่อย่างนั้นเขาไม่รู้เรื่อง (เหมือนๆ กับ "ลันดั้น" ไม่ใช่ "ลอนดอน") แต่ชาวโตรอนโต (Torontonian) เวลาพูดเร็วๆ ภาษาพูดเขาเรียกโตรอนโตว่า "โทราน่า" ไปโน่น ก็ไม่ทราบว่าทำไมถึงเพี้ยนกันไปได้ถึง ขนาดนั้น... โตรอนโต เป็นเมืองการค้าสำคัญของแคนาดา ดูจากแผนที่ภูมิศาสตร์ จะเห็นว่าโตรอนโตอยู่ในระนาบเดียวกับนิวยอร์ก เวลาจึงเหมือนนิวยอร์กกับบอสตัน และที่สำคัญนักธุรกิจข้ามชาติล้วนบินไปมาระหว่างโตรอนโต-นิวยอร์ก หรือ บอสตัน เป็นเรื่องปกติ เพราะใกล้กันมากบินแค่ชั่วโมงเดียวเท่านั้น เหมือนเราบินไปเชียงใหม่หรือภูเก็ต ตลาดหลักทรัพย์ที่โตรอนโต มีชื่อเรียกว่า TSX ย่อมาจาก Toronto Stock Exchange โตรอนโตกับเมืองบริวารหรือปริมณฑล (Greater Toronto Area/ GTA) มีพลเมืองรวมราวๆ 4.5 ล้านคน สนามบินที่โตรอนโตชื่อ เพียร์สัน มีชื่อเป็นทางการว่า Lester B. Pearson International Airport ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่อดีตนายกรัฐมนตรี Lester Bowles Pearson ของแคนาดา สนามบินเพียร์สันสร้างมาร่วมสามสิบปีแล้ว สภาพตอนนี้จึงค่อนข้างเก่าและดูเล็กกว่าสนามบินนานาชาติที่แวนคูเวอร์ อย่างไรก็ตาม ทางการกำลังดำเนินการขยายสนามบินและสร้างอาคารผู้โดยสารเพิ่มอยู่ ดังนั้นหากใครมาโตรอนโตตอนนี้จะเห็นการก่อสร้างรอบๆ สนามบินซึ่งดำเนินมาอย่างนี้เป็นปีแล้ว ขณะที่ดิฉันกำลังเขียนเรื่องนี้ หนังสือพิมพ์ลงข่าวว่า สมาคมสายการบินออกมาโวยว่าสนามบินโตรอนโตขึ้นค่าธรรมเนียมต่างๆ กับสายการบินสูงเกินไป และว่าตอนนี้สนามบินเพียร์สัน เป็น 1 ใน 10 สนามบินที่เก็บค่าธรรมเนียมแพงที่สุดในโลก ดูแล้วก็น่าเห็นใจเพราะข่าวแจ้งว่า ค่าปรับปรุงขยายสนามบินและสร้างอาคารที่พักผู้โดยสารต้องใช้เงินถึง 4.4 พันล้านเหรียญ (1 เหรียญแคนาดาประมาณ 30 บาท) นับว่าไม่ใช่น้อย

โตรอนโตเป็นเมืองที่ประกอบไปด้วยผู้คนจากต่างถิ่นต่างภาษา ซึ่งล้วนอพยพย้าย ถิ่นฐานมาจากประเทศต่างๆ ทั่วโลก เราจะเห็นคนทุกแบบ ทุกสีผิว ทุกชาติ ทุกภาษาใน ที่สาธารณะ เช่น รถบัส รถไฟใต้ดิน ห้างสรรพ สินค้า เป็นต้น พูดจาด้วยภาษาต่างๆ ที่ไม่ใช่ เพียงแค่อังกฤษหรือฝรั่งเศส ทั้งนี้เป็นเพราะแคนาดาเปิดโอกาสให้ผู้คนจากต่างถิ่นทั่วโลก ที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์ สามารถทำเรื่องขอย้ายมาอยู่ถาวรได้ (Permanent Resident) ความที่โตรอนโตเป็นเมืองใหญ่ มีธุรกิจการค้ามาตั้งสำนักงานกันมาก โอกาสที่จะมีงานทำก็มากไปด้วย ทำให้มีคนที่ย้ายถิ่นฐานมาอยู่แคนาดา เลือกมาลงที่โตรอนโตแทนที่จะไปเมืองอื่นในแคนาดา เพราะโอกาสรอดหรือได้งานทำดีกว่าที่อื่น (แต่โอกาสจอดก็มีสูงเช่นกัน ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะคะ หลายคนต้องหอบข้าวของกลับบ้านเกิด เพราะหางานทำไม่ได้ ตั้งตัวไม่ได้ หมดเงินกันไปคนละนับแสน หรืออาจถึงล้านบาท) ดิฉันเจอเพื่อนที่มาจากหลายชาติหลายภาษา เช่น อิหร่าน โคลัมเบีย จีน เกาหลี เซอร์เบีย โปแลนด์ อาร์เจนตินา ล้วนมาอยู่กันเป็นปีแล้วยังหางานทำไม่ได้

แต่พวกนี้ไม่ใช่มาแบบเสื่อผืนหมอนใบ แต่ละคนที่มาล้วนมีเงินติดตัวมาพอสมควร เพราะพอมาถึงก็ใช้เงินกับการหาที่พัก และซื้อรถขับเป็นเรื่องแรก เพราะเมืองใหญ่และอากาศหนาวมากในหน้าหนาว การมีรถส่วนตัวจึงดีกว่าไปยืนคอยระบบขนส่งมวลชนท่ามกลางความหนาวเหน็บอย่างแน่นอน ทุกคนผู้มาอยู่ใหม่เหล่านี้ล้วนมีความหวังว่าจะได้มีชีวิตใหม่และสร้างอนาคตที่ดีให้แก่บุตรหลาน ให้เติบโตในดินแดนใหม่ที่อุดมสมบูรณ์ และเปิดกว้างสำหรับทุกคนไม่มีใครรู้ว่าอนาคต เป็นอย่างไร แต่อย่างน้อยการได้เห็นคนรุ่นเก่าๆ ที่มาก่อนแล้วประสบความสำเร็จตั้งตัวได้ ทำให้ทุกคนมีความหวังในดินแดนแห่งนี้ดินแดนที่ชื่อ...แคนาดา

   




 








upcoming issue

จากโต๊ะบรรณาธิการ
past issue
reader's guide


 



home | today's news | magazine | columnist | photo galleries | book & idea
resources | correspondent | advertise with us | contact us

Creative Commons License
ผลงานนี้ ใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย