Search Resources
 
Login เข้าระบบ
สมัครสมาชิกฟรี
ลืมรหัสผ่าน
 
  homenewsmagazinecolumnistbooks & ideaphoto galleriesresources50 managermanager 100join us  
 
 


bulletToday's News
bullet Cover Story
bullet New & Trend

bullet Indochina Vision
bullet2 GMS in Law
bullet2 Mekhong Stream

bullet Special Report

bullet World Monitor
bullet2 on globalization

bullet Beyond Green
bullet2 Eco Life
bullet2 Think Urban
bullet2 Green Mirror
bullet2 Green Mind
bullet2 Green Side
bullet2 Green Enterprise

bullet Entrepreneurship
bullet2 SMEs
bullet2 An Oak by the window
bullet2 IT
bullet2 Marketing Click
bullet2 Money
bullet2 Entrepreneur
bullet2 C-through CG
bullet2 Environment
bullet2 Investment
bullet2 Marketing
bullet2 Corporate Innovation
bullet2 Strategising Development
bullet2 Trading Edge
bullet2 iTech 360°
bullet2 AEC Focus

bullet Manager Leisure
bullet2 Life
bullet2 Order by Jude

bullet The Last page


ตีพิมพ์ใน นิตยสารผู้จัดการ
ฉบับ เมษายน 2547








 
นิตยสารผู้จัดการ เมษายน 2547
บ้านและความผูกพัน สุกัญญา ธีรเกาศัลย์             
โดย อรวรรณ บัณฑิตกุล
 

   
related stories

ทำเนียบเอกอัครราชทูตสวยที่สุดในกรุงย่างกุ้ง

   
search resources

สุกัญญา ธีรเกาศัลย์
สุพจน์ ธีรเกาศัลย์




หลังจากแต่งงานกับสุพจน์ ธีรเกาศัลย์ เมื่อปี พ.ศ.2520 ชีวิตของเธอในฐานะภริยาท่านทูตไทย คือการเดินทางติดตามสามี โดยเริ่มที่กรุงฮานอย ประเทศเวียดนาม เป็นแห่งแรก ก่อนเดินทางไปรับตำแหน่งต่อที่กรุงเจนีวา กรุงโรม รัฐลอสแองเจลิส สหรัฐอเมริกา ประเทศคูเวต สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ แล้วมาประจำที่พม่าเมื่อวันที่ 14 มกราคม 2547

ชีวิตที่ได้เดินทางไปตามประเทศต่างๆ อาจเป็นเรื่องที่น่าอิจฉาแต่หากพลิกมองอีกมิติหนึ่งจะพบว่าเป็นชีวิตที่ต้องเสียสละเช่นกัน ต้องจากญาติพี่น้อง ขณะเดียวกันต้องหอบหิ้วลูกเล็กๆ ไปตามเมืองต่างๆ ด้วย บางครั้งเด็กอาจมีปัญหาต้องปรับตัวเข้ากับสังคม สิ่งแวดล้อมใหม่และเพื่อนใหม่ในโรงเรียนของแต่ละประเทศ

สุพจน์-สุกัญญา ธีรเกาศัลย์ มีลูกสองคน คนโตเป็นผู้ชาย ชื่อ "สุวิเธียร" อายุ 24 ปี กำลังทำปริญญาโท ด้านคอมพิวเตอร์ดีไซน์ คนเล็กเป็นผู้หญิง "ธรา" จบปริญญาตรีทางด้านเศรษฐศาสตร์ ขณะนี้อยู่ที่รัฐแคลิฟอร์เนียทั้งคู่

"เรื่องหนึ่งที่สำคัญกับพี่คือพี่ชอบปลูกต้นไม้มาก อยู่ที่ไหนจะรักเหมือนบ้าน เวลาว่างก็แต่งบ้าน ปลูกต้นไม้ มีหลายครั้งต้องทำใจว่าต้นไม้ยังไม่ออกดอก ออกผล เอ้า! ต้อง ย้ายอีกแล้ว แต่ไม่เป็นไร คิดเสียว่าไว้ให้คนที่มาทีหลังเขาได้ชื่นชม" สุกัญญาเล่าให้ฟังในวันที่ "ผู้จัดการ" ได้มีโอกาสแวะไปเยือนกรุงย่างกุ้ง

บ้านหลังนี้เป็นอีกหลังที่เธอชอบมากเพราะมีสวนสวยเต็มไปด้วยต้นไม้จากเมืองไทย ภายในบ้านมีเครื่องเรือนที่สง่างาม และคลาสสิก เกือบทุกชิ้นยังคงถูกจัดวางอย่างเดิม ขยับเปลี่ยนที่เปลี่ยนทางบ้างอย่างที่ใจชอบ

"บ้านทุกหลังจะใหญ่จะเล็ก รักเหมือนกันหมด แม้แต่ในฮานอย ที่พี่ไปอยู่ตอนหลังสงครามอเมริกา-เวียดนามเพิ่งจบ ลำบากมากๆ (เธอเน้นเสียง) ไม่มีอะไรเลย แต่ก็มีความสุข บ้านในคูเวตก็เหมือนกัน เป็นทาวน์เฮาส์หลังเล็กๆ ไม่มีบริเวณ แต่มีห้องใต้ดิน แล้วมีพื้นที่อยู่นิดเดียวเอง เท่ากับ ห้องเล็กๆ ห้องหนึ่ง พี่ก็ทำตรงนั้นเป็นสวนโดยที่ไม่มีดินเลย หาดอกไม้มาใส่กระถาง คือพยายามทำให้มันสดชื่น"

บ้านหลังไหนที่เธอรักและผูกพันเป็นพิเศษ ถูกบันทึกไว้ด้วยฝีมือการวาดภาพสีน้ำมันของตัวเอง ซึ่งเป็นกิจกรรมยามว่างอย่างหนึ่งที่เธอรัก และมีโอกาสได้ทำอย่างเต็มที่ตอนลูกๆ โตหมดแล้ว นอกจากภาพบ้าน ผลงานส่วนใหญ่จะเป็นภาพดอกไม้และทิวทัศน์ โดยมีคุณกมล ทัศนาญชลี ศิลปิน แห่งชาติ ปี 2540 ที่เธอชื่นชมอย่างมาก และโชคดีได้มีโอกาส เจอกันที่อเมริกา เป็นคนคอยสอนและให้คำแนะนำ

ภาพวาดพวกนี้นำมาประดับเรียงรายไว้บริเวณโถงทางเข้าบ้าน และกลายเป็นเรื่องเล่าที่น่าประทับใจต่อผู้มาเยือน

พม่าเป็นอีกประเทศหนึ่งที่มีวัฒนธรรมความเป็นอยู่แตกต่าง จากเมืองอื่นๆ ซึ่งเธอเคยอยู่ เป็นเมืองที่ยังไม่เปิดรับชาวต่างชาติอย่างเต็มที่ และกลายเป็นเสน่ห์ที่น่าศึกษา

ในวงสังคมชั้นสูงของพม่า ภริยาของท่านผู้นำแต่ละคนแม้จะยังนุ่งผ้าถุง ไม่ได้วิ่งตามแฟชั่นเหมือนผู้หญิงในเมืองไทยก็ตามแต่เครื่องประดับของพวกเธอ รอบคอ รอบแขน รอบนิ้วคือสิ่งของที่ล้ำค่าทั้งสิ้น

ความทรงจำเกี่ยวกับเมืองพม่าและบ้านหลังนี้ จะต้องถูกถ่ายทอดออกมาเป็นภาพวาดสีน้ำมันในเร็วๆ นี้อย่างแน่นอน

   




 








upcoming issue

จากโต๊ะบรรณาธิการ
past issue
reader's guide


 



home | today's news | magazine | columnist | photo galleries | book & idea
resources | correspondent | advertise with us | contact us

Creative Commons License
ผลงานนี้ ใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย