Search Resources
 
Login เข้าระบบ
สมัครสมาชิกฟรี
ลืมรหัสผ่าน
 
  homenewsmagazinecolumnistbooks & ideaphoto galleriesresources50 managermanager 100join us  
 
 


bulletToday's News
bullet Cover Story
bullet New & Trend

bullet Indochina Vision
bullet2 GMS in Law
bullet2 Mekhong Stream

bullet Special Report

bullet World Monitor
bullet2 on globalization

bullet Beyond Green
bullet2 Eco Life
bullet2 Think Urban
bullet2 Green Mirror
bullet2 Green Mind
bullet2 Green Side
bullet2 Green Enterprise

bullet Entrepreneurship
bullet2 SMEs
bullet2 An Oak by the window
bullet2 IT
bullet2 Marketing Click
bullet2 Money
bullet2 Entrepreneur
bullet2 C-through CG
bullet2 Environment
bullet2 Investment
bullet2 Marketing
bullet2 Corporate Innovation
bullet2 Strategising Development
bullet2 Trading Edge
bullet2 iTech 360°
bullet2 AEC Focus

bullet Manager Leisure
bullet2 Life
bullet2 Order by Jude

bullet The Last page


ตีพิมพ์ใน นิตยสารผู้จัดการ
ฉบับ ตุลาคม 2547








 
นิตยสารผู้จัดการ ตุลาคม 2547
ก้าวแรกของชีวิต             
โดย อรวรรณ บัณฑิตกุล
 


   
search resources

ยืนยง โอภากุล




ยืนยง โอภากุล เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2497 จากครอบครัวคนชั้นกลาง พ่อเคยเป็นข้าราชการครูมาก่อน แต่พอสงครามโลกครั้งที่ 2 ลาออกมาทำการค้า เปิดร้านขายของเล็กๆ ในตลาดเทศบาล 1 ตำบลท่าพี่เลี้ยง เมืองสุพรรณ

จบ ม.ศ.3 จากโรงเรียนกรรณสูตศึกษาลัย สามารถสอบเข้าอุเทนถวายได้ในลำดับต้นๆ ช่วงปลายของการเรียนที่อุเทนถวาย เกิดเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 ขึ้นมา เขายอมรับว่าได้เข้าร่วมเหตุการณ์ในตอนนั้นโดยที่ไม่ได้รู้เรื่องประชาธิปไตยมาก่อนเลย แต่ได้ไปฟังนักศึกษาพูด จนบางครั้งเกิดความคิดคล้อยตามไปกับเขา และการที่ได้เห็นผู้คนมากมาย ก็เกิดความอยากรู้ อยากเห็น ตื่นเต้นไปกับสิ่งแปลกใหม่ที่ได้สัมผัส และที่แน่ๆ ก็คืออยากต่อสู้กับตำรวจ

เป็นความห่ามของวัย ซึ่งก็เท่านั้นเองสำหรับการรับรู้ในขณะนั้น

(จากหนังสือเรื่อง "ก้าวแรกของชีวิต ก้าวที่สองคนดนตรี" สำนักพิมพ์มิ่งมิตร)

หลัง 6 ตุลาคม 19 แอ๊ดไปเรียนต่อที่วิทยาลัยปัว ฟิลิปปินส์ ช่วงเวลาที่เรียนหนังสืออยู่ที่นั่นเวลาส่วนหนึ่งคือการเดินทางไปตามชนบท พร้อมๆ กับเปิดวิทยุคลื่นสั้น (สถานีวิทยุเสียงประชาชนแห่งประเทศไทย) ฟังข่าว บทกวี หรือเสียงเพลงซึ่งล้วนแล้วแต่ปลุกใจให้ฮึกเหิม เช่น เพลงนักรบอาจหาญ ที่แต่งโดยแคน สาลิกา เพลงเมล็ดพืชสีแดง และแสงดาวแห่งศรัทธา

กลับมาไปสมัครเป็นสถาปนิกในบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งย่านบางเขน พร้อมๆ กับการไปเล่นดนตรีกับวงโฮป เบื้องหน้าคือภาพของสถาปนิก และนักดนตรี แต่การอยู่ในขบวนการปฏิวัติ ก็เป็นชีวิตอีกซีกหนึ่งที่ดำเนินมาพร้อมๆ เช่นกัน

ปี 2521-2524 เขาทำงานให้กับสายอีสานใต้ อุบลราชธานี อุดรธานี ร้อยเอ็ด กาฬสินธุ์ ขอนแก่น บุรีรัมย์ โคราช เอาข่าวสาร เวชภัณฑ์ อาหารแห้งไปส่งให้ และเป็นสมาชิกของสันนิบาตเยาวชนประชาชนแห่งประเทศไทย (สยท.)

ช่วงหนึ่งของชีวิตบนฐานที่มั่นภูพาน ได้พบกับสหายศิลปินหลายคน เช่น "สหายร้อย" วัฒน์ วรรลยางกูร "สหายไพรำ" วิสา คัญทัพ ลงจากภูพานไปสอบเข้าทำงานที่การเคหะแห่งชาติ กลับไปเป็นสถาปนิกอีกครั้ง รับเงินเดือนๆ ละ 3,030 บาท มีเงินสวัสดิการอีก 475 บาท กลางคืนรับงานเล่นดนตรี เงินเดือนต้องเอามาทำเพลง

ในปี 2523 รัฐบาลประกาศใช้นโยบายการเมืองนำการทหาร โดยออกพระราชบัญญัตินิรโทษกรรม 66/23 ซึ่งเป็นการผ่อนปรนไม่เอาผิดเอาโทษกับผู้เข้าป่าทั้งหลาย

ต้นปี 2526 วันหนึ่งที่จังหวัดระยอง มีการร่วมประชุมและประกาศในนามของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยว่า สงครามยุติแล้ว ขอให้ทุกคนเดินไปตามทางของตัวเอง "ผมคิดว่าการต่อสู้เพื่อสิ่งที่ดีกว่า เพื่อคนที่ด้อยโอกาส ยังมีหนทางอีกเยอะ ถ้าเรายังอยากจะทำ ถ้าเราคิดว่าเราเป็นส่วนหนึ่งของสังคมที่เราต้องตอบแทนแผ่นดินที่เราให้กำเนิด"

เป็นวิธีคิดของสหายเชี่ยว (แหลม-เยี่ยม) หรือยืนยง โอภากุล ที่ได้ตอกย้ำกับตนเองในเวลานั้น   




 








upcoming issue

จากโต๊ะบรรณาธิการ
past issue
reader's guide


 



home | today's news | magazine | columnist | photo galleries | book & idea
resources | correspondent | advertise with us | contact us

Creative Commons License
ผลงานนี้ ใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย