Search Resources
 
Login เข้าระบบ
สมัครสมาชิกฟรี
ลืมรหัสผ่าน
 
  homenewsmagazinecolumnistbooks & ideaphoto galleriesresources50 managermanager 100join us  
 
 


bulletToday's News
bullet Cover Story
bullet New & Trend

bullet Indochina Vision
bullet2 GMS in Law
bullet2 Mekhong Stream

bullet Special Report

bullet World Monitor
bullet2 on globalization

bullet Beyond Green
bullet2 Eco Life
bullet2 Think Urban
bullet2 Green Mirror
bullet2 Green Mind
bullet2 Green Side
bullet2 Green Enterprise

bullet Entrepreneurship
bullet2 SMEs
bullet2 An Oak by the window
bullet2 IT
bullet2 Marketing Click
bullet2 Money
bullet2 Entrepreneur
bullet2 C-through CG
bullet2 Environment
bullet2 Investment
bullet2 Marketing
bullet2 Corporate Innovation
bullet2 Strategising Development
bullet2 Trading Edge
bullet2 iTech 360°
bullet2 AEC Focus

bullet Manager Leisure
bullet2 Life
bullet2 Order by Jude

bullet The Last page


ตีพิมพ์ใน นิตยสารผู้จัดการ
ฉบับ พฤศจิกายน 2536








 
นิตยสารผู้จัดการ พฤศจิกายน 2536
"ความฝันของจาง หวาน หยุน ฝากไว้กับทางรถไฟสายเก่า"             
 

   
related stories

"ขุมทรัพย์ที่ชายแดน"
"ถนนทุกสายมุ่งสู่คุนหมิง"
"ธุรกิจรถยนต์ที่ชายแดน"

   
search resources

จาง หวาน หยุน
Food and Beverage




อดีตนักกีฬาหญิง จาง หวาน หยุน ฝากความสำเร็จของธุรกิจของเธอไว้กับการเชื่อมโยงวงกลมเศรษฐกิจสองวงที่อยู่ติดกันเข้าด้วยกัน

ในประเทศที่การดื่มชาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต บริษัทของจางในคุนหมิงกลับเลือกที่จะผลิตกาแฟอิตาลีชั้นดี ซึ่งสกัดจากเม็ดกาแฟที่ปลูกในหุบเขาอันหนาวเย็น ทางตอนบนของแม่น้ำสาละวิน ในพื้นที่มณฑลยูนนานที่มีชื่อว่า นู เจียง (NU JIANG)

ถึงแม้ปีที่แล้วจะมียอดขายแค่ 1 ล้านเหรียญ จางก็ยังหวังว่าจะส่งกาแฟออกไปขายในประเทศที่ประชาชนนิยมดื่มกาแฟ เช่น อิตาลี ฝรั่งเศส เบลเยี่ยม สเปนและสหรัฐฯ เธอยังวางแผนตั้งโรงงานในไทย เมื่อเส้นทางการค้าที่มุ่งลงใต้ได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้น

แต่จางไม่ได้คิดว่าถนนที่เชื่อมระหว่างยูนนาน พม่าและลาวจะเป็นทางออกเพียงทางเดียวสำหรับการแก้ปัญหาการขนส่ง สิ่งที่เธอกำลังรอคอยอย่างกระวนกระวายคือ การเปิดใช้ทางรถไฟแคบ ๆ ซึ่งฝรั่งเศสสร้างขึ้นเมื่อต้นศตวรรษนี้ เพื่อวิ่งระหว่างเวียดนามกับคุนหมิง นับตั้งแต่เกิดสงครามชายแดนระหว่างจีนกับเวียดนามเมื่อ 10 กว่าปีก่อน ทางรถไฟสายนี้ก็ไปสิ้นสุดแค่ชายแดนฝั่งจีนที่ เหอโขว่
ขณะนี้ทางการจีนกำลังผลักดันให้ เหอโขว่ เป็นเมืองค้าชายแดนอย่างเป็นทางการ จางจึงหวังว่าจะมีการเดินรถไฟไปจนถึงฮานอยและต่อไปที่ท่าเรือเมืองไฮฟองของเวียดนาม ในไม่ช้านี้

"เราต้องการไปให้ถึงไฮฟองมาก" จางกล่าว เธอเคยคิดจะส่งกาแฟไปยุโรปผ่านทางเซินเจิ้น และทางมอสโคว์โดยขึ้นไปทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน แต่ปีที่แล้วเธอต้องสูญเสียออร์เดอร์กาแฟ 200 ตันจากอิตาลี และ 100 ตันจากสเปน เพราะเส้นทางขนส่งที่คิดจะใช้มีระยะทางยาวไกลมาก ซึ่งอาจจะต้องใช้เวลาเดินทางถึง 45 วัน เธอประเมินว่า หากส่งกาแฟไปลงเรือที่ท่าไฮฟองทางตอนเหนือของเวียดนามแล้ว จะใช้เวลาเดินทางถึงซุปเปอร์มาร์เก็ตในฝรั่งเศสและอิตาลีไม่ถึงหนึ่งเดือน

จางเคยเป็นนักบาสเก็ตบอลและพนักงานขายจักรยาน เมื่อสี่ปีก่อนเธอตั้งโรงงาน "KUNMING YUNFEI PELLET COFFEE FACTORY โดยร่วมทุนกับหุ้นส่วนคอกาแฟคนหนึ่ง ปี 1992 เธอก็ร่วมทุนกับบริษัทไต้หวันแห่งหนึ่งชื่อ GOLDEN MEMBER TRADING แม้ว่าธุรกิจหลักของบริษัทนี้คือสิ่งทอ แต่การที่จางเข้าไปร่วมก็เพราะต้องการอาศัยสถานะนักลงทุนต่างชาติที่จะได้อภิสิทธิ์ในการทำธุรกิจจากรัฐบาล ปัจจุบันบริษัทนี้ผลิตกาแฟได้ปีละ 3,000 ตัน

เดือนแรกของการร่วมทุน บริษัทส่งกาแฟไปขายที่ญี่ปุ่นได้ 5 ตัน แต่จางบอกว่าจุดที่พลิกผันที่ยิ่งใหญ่ของเธออยู่ที่ปี 1990 ซึ่งมีการแข่งขันเอเชี่ยนเกมส์ที่ปักกิ่ง เธอนำกาแฟ 10 ตันไปร่วมงานแสดงสินค้าที่ย่านสถานฑูตในปักกิ่ง "พวกนักการฑูตได้ลองรสชาติกาแฟของฉัน แล้วก็เลยติดอกติดใจ" เธอเล่าให้ฟัง

เมื่อ 200 ปีก่อน บาทหลวงชาวฝรั่งเศสเป็นผู้นำเมล็ดกาแฟอราบิก้ามาเผยแพร่เป็นครั้งแรกที่ยูนนาน ปัจจุบันมีไร่กาแฟของรัฐ 34 แห่ง ผลิตผลจากไร่เหล่านี้จะถูกขายให้กับเนสท์เล่ และคร้าฟท์ เจเนรัล ฟู้ดส์ในรูปเม็ดกาแฟสด แต่เม็ดกาแฟจากไร่ของจางจะถูกอบแห้ง บด และผ่านกระบวนการแปรรูปเป็นผงกาแฟ เธออ้างว่า กาแฟของเธอมีคุณภาพอยู่ในขั้นแนวหน้าของโลก และดีกว่ากาแฟที่ผลิตในเวียดนาม ลาวและไทย

ปัจจุบันจางเป็นผู้ผลิตกาแฟรายใหญ่ที่สุดของจีน เป้าหมายของเธอคือ ส่งออกให้ได้ 70% ส่วนที่เหลือขายในประเทศ "ปัจจุบัน คนจีนที่อายุต่ำกว่า 20 ปีชอบดื่มกาแฟกันมาก ในปีหน้าเราจะเริ่มผลิตกาแฟที่ชงดื่มได้ทันที" เธอกล่าว

ยูนนานมีชื่อเสียงในด้านผลิตผลการเกษตรหลาย ๆ ชนิด เช่น ยาสูบ จาง ไม่หยุดอยู่แค่กาแฟเพียงอย่างเดียว แต่ขณะนี้เธอกำลังเป็นผู้จัดจำหน่ายดอกไม้สด และแฮม "ซวน เว่ย" ที่เลื่องชื่อของยูนนานทั่วประเทศจีน มูลค่าการลงทุนของกิจการทั้งหมดที่มีอยู่เกือบๆ 2 ล้านเหรียญ

สำหรับชาวฝรั่งเศสที่สร้างทางรถไฟขึ้นมา โดยหวังว่าจะเป็นเส้นทางการค้าระหว่างจีนกับเวียดนาม เส้นทางสายนี้เป็นความยิ่งใหญ่ทางด้านวิศวกรรม แต่ล้มเหลวในทางเศรษฐกิจ อีก 80 ปีต่อมา ทางรถไฟสายเดิมนี้จะเป็นเงื่อนไขแห่งความสำเร็จของผู้ประกอบการชาวจีนอย่างเช่น จาง

   




 








upcoming issue

จากโต๊ะบรรณาธิการ
past issue
reader's guide


 



home | today's news | magazine | columnist | photo galleries | book & idea
resources | correspondent | advertise with us | contact us

Creative Commons License
ผลงานนี้ ใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย