Search Resources
 
Login เข้าระบบ
สมัครสมาชิกฟรี
ลืมรหัสผ่าน
 
  homenewsmagazinecolumnistbooks & ideaphoto galleriesresources50 managermanager 100join us  
 
 


bulletToday's News
bullet Cover Story
bullet New & Trend

bullet Indochina Vision
bullet2 GMS in Law
bullet2 Mekhong Stream

bullet Special Report

bullet World Monitor
bullet2 on globalization

bullet Beyond Green
bullet2 Eco Life
bullet2 Think Urban
bullet2 Green Mirror
bullet2 Green Mind
bullet2 Green Side
bullet2 Green Enterprise

bullet Entrepreneurship
bullet2 SMEs
bullet2 An Oak by the window
bullet2 IT
bullet2 Marketing Click
bullet2 Money
bullet2 Entrepreneur
bullet2 C-through CG
bullet2 Environment
bullet2 Investment
bullet2 Marketing
bullet2 Corporate Innovation
bullet2 Strategising Development
bullet2 Trading Edge
bullet2 iTech 360°
bullet2 AEC Focus

bullet Manager Leisure
bullet2 Life
bullet2 Order by Jude

bullet The Last page


ตีพิมพ์ใน นิตยสารผู้จัดการ
ฉบับ เมษายน 2529








 
นิตยสารผู้จัดการ เมษายน 2529
ศูนย์อาหารเชลล์ ชวนชิม 3 พันล้านของมาบุญครองฯ น้ำหล่อเลี้ยงโครงการ             
 


   
search resources

มาบุญครอง
Food and Beverage




ถ้าจะนับโครงการศูนย์การค้าระดับยักษ์ใหญ่เท่าที่ผ่านมานั้นคงต้องยกให้โครงการ 3 พันล้านบาทของมาบุญครองเซ็นเตอร์ (ไม่นับเวิล์ดเทรดเซ็นเตอร์)

มาบุญครองหรือในชื่อเดิมว่า "จุฬาฯ คอมเพล็กซ์" ตั้งอยู่บนที่ดิน 25 ไร่ ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อยู่หัวมุมสี่แยกปทุมวันติดกับสนามกีฬาแห่งชาติ

จากโครงการที่จะพัฒนาที่ดินในแถบนี้ให้เป็นแหล่งชุมชนของจุฬาฯ จึงมีหลายบริษัทที่เสนอโครงการเข้ามาให้พิจารณา และในที่สุดมาบุญครองฯ ก็ได้รับการพิจารณาเมื่อปี 2521 แต่ก็เกิดอุปสรรคขึ้นมาเนื่องจากมีนักศึกษาเดินขบวนประท้วง และจุฬาฯ จำต้องเลื่อนโครงการนี้ออกไปพร้อมกับทำกิจการพิจารณาใหม่อีกครั้งอย่างละเอียด จนในวันที่ 11 ตุลาคม 2525 จึงได้มีการเซ็นสัญญากันอย่างเป็นทางการและเริ่มลงมือก่อสร้าง

รายละเอียดของโครงการฯ จะประกอบด้วยโรงแรมชั้นหนึ่ง 600 กว่าห้อง สำนักงานกว่า 10 ชั้น ศูนย์อาหารนานาชาติ สวนนกและสวนสนุก อาเขต สรรพสินค้า ฯลฯ ใช้เงินสำหรับโครงการทั้งหมด 3,000ล้านบาท เท่าที่ "ผู้จัดการ" ทราบมานั้นเป็นเงินของเครือมาบุญครองลงไปประมาณ 300 ล้านบาท นอกนั้นมาจากแหล่งเงินกู้ต่าง ๆ เช่น จากธนาคารไทยพาณิชย์และธนาคารกสิกรไทยประมาณ 675 ล้านบาท

ดูจากทำเลที่ตั้งและโครงสร้างของโครงการ ประกอบกับชื่อเสียงของกลุ่มมาบุญครองฯ แล้วโครงการนี้น่าจะไปได้สวย แต่นักการตลาดท่านหนึ่งให้ความเห็นว่าจังหวะการเปิดของมาบุญครองฯ ล่าช้าเกินไปหลายปี โดยกล่าวว่า

"จังหวะเขาเสียไปหน่อย ถ้าเขาสร้างในตอนที่เป็นจุฬาฯ คอมเพล็กซ์อยู่ ป่านนี้เขารวยไม่รู้เรื่องแล้ว แต่เขาเสียเวลาไปประมาณ 3 ปี ทำให้ศูนย์การค้าที่อื่นตื่นตัวรีบสร้างกันใหญ่ แล้วก็แย่งร้านค้าไปหมด ดังนั้นตอนนี้เขาจึงลำบากมาก เขาจะขายพื้นที่ไม่ได้ตามที่คิด

การระดมหาร้านค้าเข้ามาเช่าพื้นที่ชั้นที่ 1…2…3…5 เริ่มมาตั้งแต่ปี 2526 แล้ว แต่เมื่อถึงเวลาใกล้จะเปิดศูนย์ก็ยังไม่สามารถหาร้านค้าให้มาเปิดกิจการได้เต็มพื้นที่

สาเหตุที่ร้านค้าไม่ยอมมาเปิดที่มาบุญครองฯ ก็เพราะค่าเช่าแพงถึงตารางเมตรละ 37,500 บาท จนในตอนหลังมาบุญครองฯ จึงต้องยอมลดราคาให้กับร้านค้าใหม่ที่มาเซ้ง

และอีกประการหนึ่งคือ ร้านค้าเหล่านี้ไม่แน่ใจว่ามาบุญครองฯ จะสามารถดึงคนจากแถวสยามและที่อื่น ๆ มาเดินเที่ยวได้

เพื่อให้เป็นหลักประกันแก่ร้านค้าเหล่านี้ ผู้บริหารของมาบุญครองฯ จึงหาวิธีที่จะดึงคนเข้ามาเดินห้างมากที่สุด ด้วยการเปลี่ยนแปลงแผนการใหม่จากครั้งแรกจะทำศูนย์อาหารนานาชาติ ก็มาทำศูนย์อาหารเชลล์ชวนชิมแทน โดยทุ่มทุนสร้างถึง 40 ล้านบาท และให้ ม.ร.ว.ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ เจ้าของป้ายเชลล์ชวนชิมมาบริหารที่ศูนย์อาหารนี้

ศูนย์อาหารนี้เปิดเป็นทางการครั้งแรกในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2528 และนับเป็นการเปิดตัวครั้งแรกของมาบุญครองเซ็นเตอร์ด้วย และผลก็คือได้รับความสำเร็จอย่างมาก เพราะผู้คนจากทั่วสารทิศเดินทางมากินอาหารที่ศูนย์อาหารเป็นจำนวนนับหมื่นคนต่อวัน

เมื่อการเปิดตัวเป็นไปอย่างสวยงาม ร้านค้าต่าง ๆ ที่จด ๆ จ้อง ๆ อยู่ก็ทยอยมาเช่าที่กันเป็นแถว

หลังจากนั้นก็มีการปรับปรุงส่วนประกอบของโครงการส่วนอื่น ๆ และในขณะเดียวกันก็เร่งหาร้านค้าให้เข้ามาเปิดให้เต็มพื้นที่ของมาบุญครองฯ

อย่างเช่นชั้น 4 ที่มาบุญครองฯ ตั้งใจจะให้เป็นสถานที่สำหรับจัดนิทรรศการต่าง ๆ แต่จัดได้เพียงไม่กี่ครั้งก็ต้องเลิกนโยบายโดยไม่ทราบสาเหตุ แล้วเปลี่ยนแผนการใหม่ด้วยการย้ายซูเปอร์มาร์เก็ตที่ชั้น 7 ลงมาตั้งอยู่ชั้นนี้ เพื่อหวังให้เป็นซูเปอร์มาร์เก็ตที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย หรืออย่างชั้น 5 ก็จัดให้เป็นมหาอาณาจักรเฟอร์นิเจอร์ ซึ่งก็ได้รับความสนใจพอสมควร

และโครงการล่าสุดของมาบุญครองฯ ก็คือปรับปรุงชั้น 7 ให้เป็นสถานที่จัด "คอนเสิร์ตติดแอร์" ถ่ายทอดสดออกทางโทรทัศน์ช่อง 9 เพื่อดึงเอาวัยรุ่นให้มาเดินเที่ยวห้างมาบุญครองฯ ในวันเสาร์เพิ่มขึ้น

อย่างไรก็ตามโครงการที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดก็คือโครงการศูนย์อาหารมาบุญครองฯ ซึ่งเดิมเปิดอยู่ 3,000 ที่นั่ง ก็ต้องขยายออกไปอีก 2,000 ที่นั่ง ซึ่งเป็นอีกฟากหนึ่งของชั้น เรียกว่าซูเปอร์เชลล์ชวนชิม ซึ่งขายอาหารที่แปลกและมีราคาสูงกว่าเล็กน้อย

เนื่องจากโครงการมาบุญครองเซ็นเตอร์นี้เป็นโครงการที่ใหญ่มากและเงินส่วนมากที่นำมาใช้ในโครงการนี้เป็นเงินกู้ ในขณะเดียวกันการก่อสร้างในส่วนของศูนย์การค้าก็ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ทั้งโครงการ คือส่วนของโครงการอื่น ๆ เช่น โรงแรม สำนักงานก็ยังไม่สามารถเปิดดำเนินการได้

ทุกวันนี้มาบุญครองฯ จึงต้องรับภาระดอกเบี้ยอย่างหนัก แต่มาบุญครองเซ็นเตอร์ก็ยังสามารถยืนหยัดอยู่ได้จนถึงทุกวันนี้ ในเรื่องนี้คนหลายวงการลือกันให้แซ่ดว่าเป็นเพราะรายได้จากศูนย์อาหารมาบุญครองเวลานี้นำมาเลี้ยงมาบุญครองทั้งโครงการ

ซึ่งก็น่าจะเป็นไปได้มาก เพราะประมาณกันว่ายอดขายของศูนย์อาหารในเวลานี้เฉียด ๆ ล้านบาทต่อวัน ซึ่งศูนย์จะหัก 35% จากยอดขายเพื่อเป็นค่าเช่าและค่าบริการอื่น ๆ ถ้าคิดรายได้ของศูนย์อาหารจริง ๆ แล้วเดือนหนึ่งก็ตกร่วมสิบล้านบาท ก็น่าจะสามารถเอาไว้พอบรรเทาดอกบางส่วนได้แน่

แต่ในระยะยาวนั้นถ้าสายป่านของมาบุญครองฯ ไม่ยาวพอ หรือศูนย์อาหารต้องเจอกับคู่แข่งมากขึ้นทำให้ยอดขายตกลงแล้ว เมื่อนั้นมาบุญครองฯ ก็มีสิทธิ์อกหักได้เหมือนกัน…

   




 








upcoming issue

จากโต๊ะบรรณาธิการ
past issue
reader's guide


 



home | today's news | magazine | columnist | photo galleries | book & idea
resources | correspondent | advertise with us | contact us

Creative Commons License
ผลงานนี้ ใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย