Search Resources
 
Login เข้าระบบ
สมัครสมาชิกฟรี
ลืมรหัสผ่าน
 
  homenewsmagazinecolumnistbooks & ideaphoto galleriesresources50 managermanager 100join us  
 
 


bulletToday's News
bullet Cover Story
bullet New & Trend

bullet Indochina Vision
bullet2 GMS in Law
bullet2 Mekhong Stream

bullet Special Report

bullet World Monitor
bullet2 on globalization

bullet Beyond Green
bullet2 Eco Life
bullet2 Think Urban
bullet2 Green Mirror
bullet2 Green Mind
bullet2 Green Side
bullet2 Green Enterprise

bullet Entrepreneurship
bullet2 SMEs
bullet2 An Oak by the window
bullet2 IT
bullet2 Marketing Click
bullet2 Money
bullet2 Entrepreneur
bullet2 C-through CG
bullet2 Environment
bullet2 Investment
bullet2 Marketing
bullet2 Corporate Innovation
bullet2 Strategising Development
bullet2 Trading Edge
bullet2 iTech 360°
bullet2 AEC Focus

bullet Manager Leisure
bullet2 Life
bullet2 Order by Jude

bullet The Last page


ตีพิมพ์ใน นิตยสารผู้จัดการ
ฉบับ พฤษภาคม 2529








 
นิตยสารผู้จัดการ พฤษภาคม 2529
หมายเหตุบรรณาธิการ             
โดย สนธิ ลิ้มทองกุล
 

   
related stories

บริษัทโกดัก (ประเทศไทย) จำเลยที่ 1

   
search resources

Kodak
สุวัฒน์ แดงพิบูลย์สกุล




บางครั้งการจะทำหนังสือดีๆ ออกมาสักเล่มหนึ่งก็ไม่ใช่ของง่ายนัก

ในฐานะที่เป็นบรรณาธิการ บางเวลาเรามักจะเจอปัญหาที่คิดไม่ตก และปัญหานั้นก็คือปัญหาของเรื่องรายได้

กองทัพเดินด้วยท้องฉันใด หนังสือเล่มหนึ่งจะอยู่ได้ก็เพราะรายได้ฉันนั้น

รายได้ในที่นี้ สำหรับ “ผู้จัดการ” แล้ว คือรายได้จากการขายหนังสือและรายได้จากการโฆษณา

กองบรรณาธิการหนังสือฉบับนี้มักจะต้องเจอปัญหาในเรื่องนี้อยู่ตลอดเวลา ในการทำข่าวธุรกิจขึ้นมาสักชิ้นหนึ่ง ถ้าข่าวนั้นตีพิมพ์ออกไปและผู้ที่อยู่ในข่าวนั้นเผอิญเป็นลูกค้าโฆษณาของเราด้วย และข่าวชิ้นนั้นก็อาจจะทำให้ภาพลักษณ์ของบริษัทที่ลงโฆษณากับเราออกมาในแง่ลบ เราจะทำอย่างไรดี?

เพราะถ้าเราลงไป เราก็คงจะต้องถูกตัดโฆษณาอย่างแน่นอนที่สุด!

แต่ถ้าเราไม่ลงล่ะ! เราก็คงจะนอนไม่หลับเป็นแน่แท้ เพราะหนังสือเล่มนี้ถือกำเนิดขึ้นมาเมื่อ 3 ปีที่แล้วและเจริญเติบโตขึ้นมาอย่างรวดเร็วก็เพราะมีคนซื้ออ่านและมีคนนิยมมาก

จากจุดของความนิยมนี้แหละที่ทำให้เจ้าของสินค้าเล็งเห็นว่าหนังสือเล่มนี้เป็นสื่อที่ดีสำหรับสินค้าของเขาก็เลยลงโฆษณา

ฉะนั้น เมื่อคิดได้เช่นนี้ “ผู้จัดการ” ก็เลยมีมติขึ้นมาว่า ข่าวอะไรก็ตามถ้ามีความจำเป็นจะต้องลงก็ต้องลง!

ไม่เช่นนั้นแล้ว เราก้มหน้าก็จะอายดินและเงยหน้าก็จะอายฟ้า

เหมือนอย่างเช่นกรณี สุวัฒน์ แดงพิบูลย์สกุล ฟ้องบริษัทโกดัก (ประเทศไทย) จำกัด ต่อศาลแรงงานในเรื่องที่เราจะลงต่อไปนี้

เดิมทีเราไม่ได้ติดตามเรื่องนี้มาตั้งแต่ต้น อาจจะเป็นเพราะว่าเราไม่ได้ให้ความสนใจและก็ไม่รู้

แต่มาวันหนึ่งก็มีเจ้าหน้าที่ของโกดักหลายคนและหลายหน้าที่บอกผ่ายฝ่ายโฆษณามายังเราว่า เรื่องโกดักถูกฟ้องร้องนั้นขอให้เก็บข่าวไว้หน่อย และปีหน้าโกดักกำลังแพลนโฆษณาให้หนังสือ “ผู้จัดการ” อยู่ มิหนำซ้ำยังมีผู้บริหารระดับสูงของโกดักคนหนึ่งไปพร่ำในงานเลี้ยงหางไก่แห่งหนึ่ง ที่เราเผอิญไปร่วมด้วยและได้ยินเขาพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำว่า “เรื่องฟ้องร้องนี่เราปิดข่าวได้หมดเพราะหนังสือทุกเล่มต้องพึ่งพาอาศัยเราในเรื่องโฆษณา”

เท่านั้นเองครับ ท่านผู้อ่านที่เคารพ มันเหมือนกับใครถ่มเสมหะใส่หน้าเราแล้วบังคับให้เรายอมรับอย่างหน้าชื่นตาบาน

เรารีบมาค้นเรื่องที่ศาลแรงงานเป็นเดือนถึงจะเจอเรื่อง สุวัฒน์ฯ ฟ้องโกดัก

เราไม่ได้สนใจว่าใครถูกใครผิดในประเด็นแรก ตาเราสนใจเรื่องนี้มากเพราะ:-

1. เป็นพนักงานบริหารระดับสูงฟ้องบริษัทข้ามชาติ (กรณีเดียวกับที่เราเคยทำเรื่องทัศนียาฯ ฟ้องสายการบิน SAS)

2. เป็นคดีแรกที่พนักงานยังทำงานอยู่ในบริษัทและฟ้องบริษัท

เมื่อเราสืบเสาะเรื่องได้มากขึ้นและลึกเข้าไปอีก เราคิดว่าน่าจะเป็นปากเสียงให้สุวัฒน์ฯ เขาเสียหน่อย ไม่ใช่เพราะว่าเรารู้จักสุวัฒน์หรือไม่? แต่เพียงความกล้าหาญของเขาที่กล้าฟ้องบริษัทอย่างโกดักทั้งๆ ที่ยังนั่งทำงานอยู่ ก็เป็นวีรกรรมที่สมควรจะชมเชยอยู่แล้ว

ยิ่งมาได้ยินผู้บริหารปากเสียของบริษัทโกดักที่บอกว่าปิดหน้าหนังสือพิมพ์ได้ด้วยโฆษณา ยิ่งทำให้เราเห็นว่า สุวัฒน์ฯ เป็นคนโดดเดี่ยว น่าสงสาร เพราะสุวัฒน์คงไม่มีปัญญาที่จะมีงบโฆษณามาล่อหนังสือพิมพ์ได้

ฝ่ายโฆษณาเราก็คงจะเสียใจมากที่เราลงเรื่องนี้ไป เพราะนั่นย่อมหมายถึงงบโฆษณาเป็นแสนที่อาจจะหลุดลอยไป

แต่เขาก็จะเข้าใจและเห็นใจเราเพราะเขารู้ว่าถ้าเราไม่มีอุดมการณ์และคุณธรรมแล้ว ก็คงไม่มีคนอ่านหนังสือเรามากถึงขนาดนี้หรอก

และถ้าหนังสือเล่มนี้ไม่มีคนนิยมมากแล้ว ไปกราบเท้าให้เขาลงโฆษณากับเรา เขาก็คงจะไม่มีวันลงแน่ๆ

เราไม่ได้โกรธอะไรกับโกดัก ทุกวันนี้เราก็ยังใช้ฟิล์มโกดักถ่ายรูปอยู่ แต่ถ้าโกดักไม่ลงโฆษณากับเราตามคำขอร้องแกมขู่ของเจ้าหน้าที่ด้านนี้ที่รู้ว่าเราจะลงเรื่องนี้เมื่อไม่นานมานี้เอง

เราก็ไม่ว่าโกดัก และเราก็เข้าใจโกดัก!

แต่เราก็ต้องลง เพราะเรากลัวเราจะนอนฝันร้ายไปตลอดชีวิต

และเรากลัวสุวัฒน์ฯ จะผิดหวังในสื่อมวลชนของคนไทย

เราเพียงอยากจะบอกให้โกดักรู้ว่า “ลูกผู้ชายมีบ้างพึงกระทำ และมีบ้างไม่พึงกระทำ”

และคนเราเกิดมาครั้งหนึ่งก็ควรจะทำสิ่งที่มีความหมายในชีวิตบ้าง ถึงจะนอนได้ตาหลับ

พนักงานโกดักจะแปลข้อเขียนเราให้นายหัวที่เป็นฝรั่งอ่านบ้างก็จะเป็นอานิสงส์แก่บริษัทโกดัก (ประเทศไทย) จำกัด

เราเองก็ต้องการให้โกดักได้อานิสงส์มากกว่านี้ ก็เลยตัดสินใจแปลข้อเขียนของเราส่งไปให้ประธานกรรมการของโกดักที่สำนักงานใหญ่เมืองโรเชสเตอร์ได้อ่านแล้ว

สำหรับคนไทยทั้งหลายที่ทำงานร่วมกับสุวัฒน์ฯ ในบริษัทโกดัก (ประเทศไทย) จำกัด เราทราบดีว่าพวกคุณอาจจะถูกเพ่งเล็งจากฝรั่งและเจ้านาย ถ้ายังพูดคุยและให้ความสนิทสนมกับสุวัฒน์ฯ อยู่ เพราะคุณก็ห่วงว่างานที่เงินเดือนสูงๆ อย่างนี้ถ้าตกงานแล้วจะไปหางานที่ไหนทำ

แน่นอนคุณต้องห่วงว่าคุณจะเอาเงินที่ไหนมาผ่อนบ้าน ผ่อนรถ มาใช้จ่าย ฯลฯ

แต่เราเพียงขอให้คุณเห็นใจและเข้าใจสุวัฒน์เขาบ้าง ว่าที่เขาทำไปเช่นนั้นเพราะหลักการ

และความถูกต้อง ก่อนที่ศาลจะพิสูจน์ว่าใครถูกใครผิด พวกคุณไม่น่าจะทำร้ายจิตใจสุวัฒน์เขาด้วยวิธีนี้เลย

อย่าลืมว่าสักวันหนึ่งคุณอาจจะต้องอยู่ในสภาพของสุวัฒน์ฯ เขาก็ได้ !

ก็คงอีกไม่นานนี้แหละที่คดีแรงงานและคดีอาญาในเรื่องการปลอมแปลงเอกสารและส่งเอกสารเท็จให้ศาลก็จะต้องสิ้นสุดลง

เมื่อถึงวันนั้นก็คงจะรู้ว่ามีใครติดคุกบ้างหรือเปล่า?

ผู้ชนะอาจเป็นผู้แพ้ที่ยับเยินก็ได้

และเมื่อถึงวันนั้น ผู้แพ้อยากจะให้เราเป็นปากเสียงให้ ไม่ว่าจะเป็นสุวัฒน์หรือโกดักเอง เราก็พร้อมจะทำหน้าที่ของเราโดยไม่เกี่ยงงอนเลย

สนธิ ลิ้มทองกุล

บรรณาธิการ

   




 








upcoming issue

จากโต๊ะบรรณาธิการ
past issue
reader's guide


 



home | today's news | magazine | columnist | photo galleries | book & idea
resources | correspondent | advertise with us | contact us

Creative Commons License
ผลงานนี้ ใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย